Principais modificacións introducidas no Regulamento dos Impostos Especiais polo Real Decreto 1512/2018

  1. A desaparición, con efectos 1 de xaneiro de 2019, dos tipos impositivos autonómicos no ámbito do Imposto sobre Hidrocarburos, implicou:

    • A supresión do concepto “reexpedidor” que figuraba no número 13 do artigo 1 do RIE.

    • A supresión do apartado 8 do artigo 13, relativo á expedición por parte dun almacén fiscal de produtos con tipo impositivo autonómico con destino a outras Comunidades Autónomas.

    • A supresión do artigo 13.bis que regulaba a inscrición dos reexpedidores no rexistro territorial e as autoliquidacións que debían presentar.

    • A modificación do apartado 1 do artigo 18 e a supresión do apartado 6, facendo desaparecer a referencia á forma de repercutir os tipos impositivos autonómicos.

    • A modificación dos apartados 3 e 5 do artigo 44 para suprimir as referencias aos reexpedidores, en relación coas autoliquidacións e as declaracións de operacións.

  2. Modifícase o texto das letras c) e d) do apartado 2 do artigo 11, relativo aos depósitos fiscais, para matizar:

    • No segundo parágrafo da letra c) que, na zona delimitada do local que a oficina xestora poida autorizar como fóra do depósito, se poderán almacenar produtos polos que se devindicou o imposto a tipo pleno (a redacción actual aludía a todos os produtos polos que se tivese devindicado o imposto) e que posteriormente foron devoltos ao seu titular.

    • Na letra d) que os tanques de que deben dispoñer os depósitos fiscais nos que se introduzan graneles líquidos, han de estar dotados da capacidade mínima de almacenamento que se esixa pola oficina xestora.

  3. Modifícase o apartado 5 do artigo 15 sinalando que se considerará que non houbo perdas, nunha fábrica ou depósito fiscal, cando non se consigne ningunha ao efectuar o peche contable correspondente ao trimestre (a redacción actual aludía ao peche correspondente a cada período de liquidación).

  4. Modifícase o punto 1º da letra b), do apartado 3 do artigo 19, o apartado 7 do artigo 39 e o apartado 4 do artigo 45, para facer referencia a que a picadura para liar tamén está suxeita ao requisito de que os recipientes ou envases que a conteñan han de ir provistos dunha marca fiscal.

  5. Modifícase o artigo 26, nos seguintes termos:

    • Inclúese a picadura para liar entre os produtos aos que deben adherirse as marcas fiscais.

    • Indícase que, no caso de recipientes de bebidas derivadas, a marca fiscal ha de adherirse no colo da botella.

    • Suprímese a obriga de que, no caso das precintas para bebidas derivadas, haxa que incorporar, no código electrónico de seguridade, os datos relativos a establecementos distintos do establecemento ao que son entregadas.

    • Disponse que os cigarros e a picadura para liar destinados á venda a viaxeiros con destino ao territorio da Comunidade ou con destino a terceiros países, as marcas fiscais deberán adherirse de forma indeleble ao exterior do envase autorizado para a súa comercialización.

    • Disponse que a garantía con cargo á cal se efectuase a entrega das precintas responderá de todas as obrigas fiscais que poidan derivarse da aplicación deste artigo, incluído o pagamento das débedas resultantes das liquidacións practicadas.

    • No suposto de importación de bebidas derivadas, cigarros ou picadura para liar, suprímese a opción de que as precintas poidan colocarse na alfándega de importación.

    • Prevese que, con carácter opcional, os establecementos poidan levar a contabilidade de marcas fiscais a través da Sede Electrónica da AEAT.

  6. No artigo 27, dedicado ás vendas en ruta, introdúcense as seguintes modificacións:

    • No apartado 1 prevese a posibilidade de que se envíen produtos polo procedemento de vendas en ruta a instalacións titularidade dos expedidores, nos que se reciba o produto para a súa posterior entrega por canalización ata a vivenda dos consumidores finais.

    • Na letra d) do apartado 2 disponse que o retorno ao establecemento de orixe, dos produtos que saíron para efectuar vendas en ruta, deberá producirse dentro do segundo día hábil seguinte ao da saída (na versión actual dise que dentro dos tres días naturais seguintes á devandita saída).

    • No apartado 3 amplíase ás aeronaves a posibilidade de que a oficina xestora autorice as vendas en ruta para a realización de avituallamentos exentos.

    • Na letra b) do apartado 4, relativo á comunicación da indispoñibilidade para presentar electronicamente o borrador de albará de circulación, prevese a posibilidade de que se outorgue valor de comunicación á tenza polo expedidor de rexistros automatizados e auditables que proben a imposibilidade de ter podido comunicar o devandito borrador.

  7. Modifícase o artigo 37, que pasa a titularse “Circulación en determinados supostos especiais” (ata agora titulábase “circulación por canalizacións fixas”)

    Engádese un parágrafo para regular a circulación no suposto de subministración de carburante a aeronaves mediante a intervención de titulares de almacéns fiscais que operan nos aeroportos españois.

  8. Engádese un apartado 3 ao artigo 38 establecendo que se considerará que non se puideron entregar, por causas alleas ao depositario autorizado expedidor, aqueles produtos gasosos que, debido a causas fisicoquímicas, non puidesen ser completamente extraidos dos seus recipientes.

  9. Modifícase a letra d) do apartado 2 do artigo 40, para sinalar que, na zona delimitada do local en que se instale unha fábrica que a oficina xestora pode autorizar que se considere fóra desta, se poderán almacenar produtos polos que se devindicou o imposto a tipo pleno e que posteriormente foron devoltos ao seu titular [ao igual que se fixo no artigo 11.2.c) en relación cos depósitos fiscais].

  10. Modifícase o número 1º da letra b) do apartado 2 e o número 1º da letra b) do apartado 7 do artigo 43, indicando que a garantía das fábricas de alcohol e dos destinatarios rexistrados de alcohol non poderá ter un importe superior a 20.000.000 de euros.

  11. Modifícase o artigo 50 dispoñendo que a partir do 1 de xaneiro de 2020 (segundo establece a Disposición Final Cuarta del Real Decreto 1512/2018), os titulares de fábricas, depósitos fiscais, depósitos de recepción, almacéns fiscais e fábricas de vinagre, deberán levar a contabilidade a través da Sede Electrónica da AEAT.

    Os demais obrigados á levanza de contabilidade poderán optar por levala a través da Sede Electrónica.

    Habilítase o Ministro de Facenda para o desenvolvemento de todo o previsto no Regulamento en relación con esta contabilidade en Sede Electrónica.

    Regúlase a forma de levanza da contabilidade cando non se realice a través da Sede Electrónica.

  12. Engádese un apartado 6 ao artigo 60, establecendo unha serie de simplificacións contables que a oficina xestora poderá autorizar, por solicitude dos interesados, no caso das fábricas de cervexa cunha produción anual que non exceda de 5.000 hectolitros.

  13. Modifícase o apartado 2 e engádese o apartado 3 ao artigo 61, establecendo porcentaxes regulamentarias de perdas distintas dos establecidos no apartado 1 deste artigo, para as fábricas de cervexa cunha produción anual non superior a 5.000 hectolitros.

  14. Modifícase o apartado 4 do artigo 88 para matizar que, a compensación automática a que se alude neste apartado, en relación coas cotas correspondentes ao alcohol e bebidas alcohólicas utilizados para a obtención de aromatizantes, só operará cando tales aromatizantes saian dunha fábrica de extractos inscrita como tal no correspondente rexistro territorial.

  15. Modifícase o apartado 1 do artigo 101, para considerar a posibilidade de que o avituallamento de carburante a aeronaves, con exención do imposto, poida realizarse mediante o procedemento de vendas en ruta.

  16. Engádese un apartado 5 ao artigo 103 dispoñendo que a (nova) exención establecida na letra c) do apartado 2 do artigo 51 da LIEI, debe ser solicitada previamente á oficina xestora por parte dos titulares das centrais de produción eléctrica ou das centrais combinadas de coxeración de electricidade e enerxía térmica útil, e autorizada pola devandita oficina xestora mediante a inscrición no correspondente rexistro territorial.

  17. Modifícase a letra a) do apartado 4 do artigo 106 sinalando que a acreditación da condición de consumidor final de gasóleo bonificado, ademais de co modelo de declaración aprobado polo Ministro de Facenda, poderá facerse mediante soporte documental ou electrónico.

  18. Engádese unha letra c) ao apartado 1 do artigo 108 para sinalar que aos consumidores finais de produtos aos que sexan de aplicación tipos impositivos reducidos, distintos do gasóleo da epígrafe 1.4, non lles será de aplicación o disposto na letra a) do apartado 4 do artigo 106 (no que se regula a declaración previa de consumidor final).

    Suprímese o apartado 8 no que se establecía que os consumidores finais do gasóleo ao que lle resultaba de aplicación o tipo reducido da epígrafe 1.16 do artigo 50 da Lei (agora desaparecido), debían inscribirse no rexistro territorial.

  19. Modifícase o artigo 108.ter relativo á autorización para realizar mesturas de hidrocarburos en réxime suspensivo, ampliando o campo de aplicación deste.

    • O destino dos produtos pode ser tanto un depósito fiscal como unha fábrica.

    • Pode autorizarse tamén que produtos que estaban almacenados nunha fábrica ou un depósito fiscal poidan mesturarse a bordo do buque que transportará a devandita mestura.

  20. Modifícase o apartado 3 do artigo 123.bis para sinalar que se entre os labores do tabaco vendidos, nunha tenda libre de impostos, houbese cigarros ou picadura para liar, os envases deben levar adheridas as marcas fiscais a que se refire o artigo 26, sen que en ningún caso deban ser retiradas ou destruídas no momento da saída do ámbito territorial interno.

  21. Modifícase o artigo 138 para ampliar a obriga de inscrición no rexistro territorial aos beneficiarios de exencións e do tipo reducido no Imposto sobre o Carbón.

  22. Modifícase o apartado 1 do artigo 141, sinalando que os consumidores finais de carbón aos que sexa de aplicación o tipo reducido han de estar inscritos no rexistro territorial, e o apartado 3 deste mesmo artigo, deixando de facer referencia ás centrais de coxeración de enerxía eléctrica e enerxía térmica útil, dado que non son unicamente eses os supostos aos que é de aplicación o tipo reducido do Imposto sobre o Carbón.

  23. Engádese un artigo 141.bis, titulado “aplicación de exencións”, dispoñendo que os beneficiarios destas han de exhibir, aos que realicen a primeira venda ou entrega de carbón, a tarxeta acreditativa da súa inscrición no rexistro territorial.Disponse tamén que estes beneficiarios han de conservar, durante o prazo de prescrición, toda a documentación acreditativa do destino que motive a exención.

  24. Engádese ao Regulamento unha disposición transitoria terceira na que se dispón que os cigarros ou a picadura para liar fabricados ou importados na UE con anterioridade ao 20 de maio de 2019, cuxos envases non leven adheridas as marcas fiscais que incorporan as medidas de seguridade, poderán seguir en circulación ata o 20 de maio de 2020.

  25. A Disposición Adicional Única do Real Decreto 1512/2018 dispón que as tendas libres de impostos (definidas no artigo 4.31 da Lei 38/1992, do 28 de decembro, de Impostos Especiais) deberán estar situadas na zona baixo control aduaneiro nos portos e aeroportos destinada ao embarque, tránsito ou chegada do viaxeiro, unha vez superado o control de seguridade e/ou o control de pasaporte para o seu acceso.

    Dispón tamén que estas tendas deberán estar autorizadas como depósito distinto do alfandegueiro e/ou como depósito aduaneiro, en relación co estatuto das mercadorías, sen prexuízo das obrigas impostas pola normativa dos Impostos Especiais.

  26. Na Disposición Final Cuarta del Real Decreto 1512/2018 disponse que:

    • Todo o disposto en relación coas marcas fiscais para picadura para liar será de obrigado cumprimento a partir do 20 de maio de 2019.

    • O disposto en relación co código electrónico de seguridade das marcas fiscais para bebidas derivadas será de obrigado cumprimento a partir do 1 de xaneiro de 2020.

    • As modificacións introducidas no sistema de vendas en ruta (artigo 27) e nos avituallamentos de carburantes, con exención do imposto, a buques e aeronaves (artigos 101 e 102), ou nos avituallamentos de gasóleo a embarcacións con dereito á devolución do imposto (artigo 110), serán de obrigado cumprimento a partir do 1 de xullo de 2019.

    • As modificacións introducidas no artigo 50, en relación cos controis contables, serán de obrigado cumprimento a partir do 1 de xaneiro de 2020.

    • O disposto no apartado 12 do artigo 26, relativo á activación dos códigos de seguridade das marcas fiscais de bebidas derivadas correspondentes a recipientes ou envases polos que se ultime o réxime suspensivo, será de obrigado cumprimento a partir do 1 de xaneiro de 2022.